Har tú ikki ert tengdur at ljósi, ljóði ella skuggum. 

Har tú sleppur inn um mørkini. Og út um they.

Har forðing ikki er.

Har ongin dómur er. 

Har tú sleppur at siga tað tú vilt.

Har tú sleppur at tiga tað tú vilt.

Her er ongin, sum sigur tær, hvør tú skalt vera, hvussu tú skalt vera, hvat tú skalt hugsa, hvussu tú skalt hugsa. Tú setur tíni egnu mørk og sprongir tey. Ver vælkomin, tak teg sjálvan við, og eitt sindur av lívinum og øllum tí meldri, sum er í tí.

Kom innar har ongin happar, fordømir ella sleppur at vera ein forðing.